En Sevdiğiniz Yalan Hangisi? – 1

 

 Her insan, kendi görüş sahasının sınırlarını, dünyanın
sınırları olarak kabul eder.

– Arthur Schopenhauer

 

Pek çok kişi
Şükür Etkisini uyandırmak yerine kendileri için sınırlayınca birtakım yalanlar
üretmeyi seçer. “Benim kapasitem, bu kadar hatırlamaya, bu
kadar hızlı okumaya, bu kadar öğrenmeye, bu kadar yapmaya yetiyor”
diyerek kendilerini kandırırlar. Bu tarz bir yalan, kişilerin kendileri ile
ilgili düşük bir algılarının olduğunun göstergesidir. Küçük bir çocukken ben de
kendimi bir yalana inandırmıştım. Benim hikâyem, ben yedi yaşındayken ilkokul öğretmenimin
aileme benim okuma ve yazma konusunda kısıtlılığım olduğunu söylemesi ile
başladı.

O
zamanlarda onun dediklerine inandım çünkü bir alternatifim olduğunu
bilmiyordum. Sadece yedi yasındaydım ve benim gözümde o, ne dediğini bilen bir
otorite simgesiydi.

O günden
sonra bana, akademik açıdan başarılı olamayacak çok da zeki olmayan bir çocuk
gözüyle bakılmaya başlandı.

Bana, öğrenme
kapasitem yetersiz olduğu için enerjimi spora yönlendirmemin daha akıllıca
olacağını söylediler. Bu olaydan on yıl sonra, büyük bir efor ve kararlılıkla
bir kitabı bastan sona okuyabildiğimi gördüm ve bu durum beni gözyaşlarına
boğdu.

Bu
hikâyenin anlatılmaya değer olduğunu düşünüyorum.

Tam on
sekiz, yaşına basmak üzereydim. Bir akşamüstü, Hawaii-Haleiwadaki, Vim ve Vigor
isimli bir sağlıklı yasam marketinden çıkarken büyük kitap raflarında Chiconun
Organik Bahçesi ve Siz adında bir kitap gördüm. Kapaktaki fotoğrafta bir hippi
ve elinde dev bir domates ve tırpan tutan çiftçi Chico vardı. Fotoğraftaki genç
adam da uzun saçlı ve sakallıydı. “Vay
be bu adam bana benziyor. ” diye düşündüm. “O bu kitabı yazabildiyse eğer, bence ben de okuyabilirim.”

Bu benim
sahip olduğun ilk kitaptı, bana iki dolar yetmiş beş sente mal oldu. Sürekli
okuyan biri için, çoğunlukla resimlerle dolu olan bu kitabı okumak büyük
ihtimalle pek de bir şey ifade etmeyecekti fakat benim için çok önemliydi.
Kitabı bitirdiğimde (yani resimlere bakıp altlarındaki kısa metinleri
okuduğumda) gözlerim şükran gözyaşları ile doldu. Hayatımın en önemli
dakikalarından biriydi.

On yıl
boyunca, baştan sona bir kitap okuyamayacağımı zannetmiştim ama sonunda okuyabildiğimi
keşfettim. Yani on yıldır inandığım şey gerçek değildi. Bu kitap benim öğrenmeye
giden yolda devam etmem için ok teşvik edici oldu. Eğer on yıl boyunca bir şeyi
yapabilmenizin mümkün olmadığına inandırılmışsanız, onu yapabildiğiniz an sizi dönüştüren
bir an olacaktır. O anda yeni bir düzeyde özgüven kazanırsınız.

 

İçimizden Doğan Güç – Şükür Etkisi

John DEMARTİNİ

  *****************************